در دنیای خلاق مصرفی، امر گروتسک جای خود را به فانتزی میدهد، حتا بیماری و مرگ نباید تصویر تثبیت شده زندگی مصرفی را مخدوش کند، چطور است رنج و مرگ را با لطافت وانموده های آن به رختخواب ببریم یا به کسی که عاشقش هستیم هدیه دهیم یا حد اقل از آینه ماشین آویزانش کنیم!
گویا تضاد(رنج/لذت، زندگی/مرگ) در منتها درجه خود شکل جدیدی از آشتی یا لذت می آفریند: مازوخیسم فرهنگی .این لذت تنها زمانی ممکن است که عامل رنج یا مرگ تبدیل به وانموده گردد: ماده و دلالتی دیگر در این مازوخیسم فرهنگی ،دیگر لذت به میانجی رنج حاصل نمی شود(همانند تحمل لحظات رعب آور و منزجر کننده فیلم های ترسناک) بلکه در یک استحاله کامل، تنها نام رنج از رنج باقی می ماند، نام رنج نیز در این فضای وانموده جدید وظیفه بازاریابی لذت را بر عهده می گیرد( شور و شوق دخترکان جوانی را بخاطر می آورم که برای آسیب دیدگان بم پول جمع میکردند)
نمونه ای از وانموده های رنج:
عروسک های باکتری ها و عاملین بیماری های: سفلیس/ زخم معده / هاری ایدز /قانقاریا / سوزاک برای مشاهده سایز بزرگتر عروسک ها بر روی نام بیماری ها کیلیک کنید
شفاف سازی اتفاقات پیش آمده در نمایش فیلم شیرین کیاروستمی در جشنواره ونیز را در اینجا بخوانید
+
نوشته شده در 87/07/09ساعت 5:9 توسط صالح اولاد دمشقیه
|
