عابر

روزِ لبخند تو را می بلعد

تاکسی دور می زند و چهار، دو می شود، دو، یک

آن شب آواره را به یاد داری؟

شبی که سیخ سیخ کاج ها، نور تنت را

از ماه می گرفت و پس می داد

شبی که من از دو ماه آویزان بودم:

زمین

گرم

اشتیاق

خورشید می رود و هزار خورشید قرمز شهر را فتح می کنند

حرارت فرار می کند پشت شمشاد ها

وما به دنبالش

تصویرها می مانند

گرم ها گرم تر می شوند

ومن به خواب می روم

22 دی 1387